بله. اگر هنوز موضوع مشخصی ندارید، می‌توان ابتدا رشته، مقطع، علایق پژوهشی، امکانات قابل دسترس و زمینه‌های علمی مورد نظر شما را بررسی کرد و سپس درباره موضوعاتی که قابلیت اجرای واقعی دارند تصمیم گرفت.

هدف فقط پیشنهاد یک عنوان جذاب نیست؛ موضوع باید از نظر علمی، اجرایی و امکانات مورد نیاز نیز قابل بررسی باشد.

ابتدا پروپوزال، نوع نمونه، تعداد نمونه‌ها و روش‌های مورد نیاز بررسی می‌شوند. اگر پروژه با زیرساخت‌های موجود تطابق داشته باشد، امکان برنامه‌ریزی برای اجرای بخش آزمایشگاهی بررسی خواهد شد.

بسته به پروژه، روش‌هایی مانند PCR، Real-Time PCR، استخراج DNA/RNA، الکتروفورز، ELISA، کاریوتایپ و برخی روش‌های مرتبط با توالی‌یابی می‌توانند مطرح باشند.

بله. همه پروژه‌های ژنتیک الزاماً Wet Lab نیستند. پروژه‌های مبتنی بر WES، واریانت‌های ژنتیکی، بیان ژن، داده‌های ژنومی، پایگاه‌های اطلاعاتی و سایر تحلیل‌های بیوانفورماتیکی نیز قابل بررسی هستند.

در این پروژه‌ها نیز هدف تحویل یک خروجی ناشناخته به دانشجو نیست؛ دانشجو باید منطق تحلیل را یاد بگیرد و در بخش تعیین‌شده پژوهش مشارکت داشته باشد.

در صورتی که یک پروژه فعال ظرفیت پذیرش پژوهشگر جدید داشته باشد و زمینه علمی آن با شرایط شما متناسب باشد، امکان بررسی درخواست ورود به پروژه وجود دارد.

ورود به پروژه مستقیم نیست؛ ابتدا موضوع معرفی می‌شود، منابع مرتبط را مطالعه می‌کنید و پس از ارزیابی علمی می‌توانید وارد مرحله آموزش و مشارکت شوید.

بلد نبودن یک تکنیک لزوماً مانع ورود به پروژه نیست. در پروژه‌هایی که امکان آموزش وجود داشته باشد، ابتدا مبانی و روش عملی مورد نیاز آموزش داده می‌شود.

اما پیش از ورود به کار عملی باید درباره موضوع پژوهش، بیماری، ژن یا مسیر مورد مطالعه و منطق روش‌های مورد استفاده شناخت کافی پیدا کنید.

قیمت ثابت برای همه پروژه‌ها وجود ندارد. تعداد نمونه‌ها، نوع تکنیک، مواد مصرفی، نیاز به توالی‌یابی، حجم تحلیل، آموزش مورد نیاز و مرحله فعلی پروژه بر هزینه اثر می‌گذارند.

ابتدا اطلاعات پروژه بررسی می‌شود و پس از مشخص شدن مسیر واقعی اجرا می‌توان برآورد مناسب‌تری ارائه کرد.

هزینه براساس مرحله فعلی پروژه، نقش فرد، میزان آموزش مورد نیاز، استفاده از مواد و تجهیزات، تحلیل‌های تخصصی و مدت مشارکت او برآورد می‌شود.

این مبلغ هزینه ورود اسمی به مقاله نیست؛ بلکه مربوط به خدمات و منابع واقعی مورد نیاز برای حضور و آموزش فرد در پروژه است.

بررسی اولیه پروژه، بخش‌هایی از مشاوره علمی و برخی فعالیت‌های بیوانفورماتیکی می‌توانند بدون حضور دائمی دانشجو انجام شوند.

اما اگر مشارکت شما در یک مقاله یا پروژه شامل کار عملی آزمایشگاهی باشد، برای انجام بخش تعیین‌شده باید در زمان‌های لازم در آزمایشگاه حضور واقعی داشته باشید.

مدل همکاری کاوش‌آموز بر همراهی علمی، آموزش و کمک به انجام صحیح پژوهش استوار است؛ نه تحویل یک پایان‌نامه ناشناخته که دانشجو از فرایند تولید آن اطلاعی نداشته باشد.

در تدوین ساختار علمی، تفسیر نتایج، بررسی منابع و اصلاح بخش‌های پژوهشی می‌توان همراه دانشجو بود، اما هدف این است که خود دانشجو پژوهش را بشناسد و بتواند از آن دفاع کند.

در برخی پروژه‌های واجد شرایط ممکن است امکان استفاده پژوهشی از داده‌ها یا نمونه‌های موجود مطرح باشد؛ اما این موضوع مطلق و بدون ضابطه نیست.

امکان استفاده باید متناسب با طراحی مطالعه، مجوزهای لازم، اصول محرمانگی و ضوابط اخلاق در پژوهش بررسی شود.

خیر. نتیجه داوری و پذیرش مقاله در اختیار مجله و داوران است و نباید برای پذیرش قطعی یا چاپ در یک مجله مشخص وعده غیرواقعی داد.

کاری که می‌توان انجام داد، تلاش برای طراحی درست پژوهش، تولید داده قابل اتکا، تحلیل مناسب و آماده‌سازی علمی Manuscript برای مسیر انتشار است.

بله، اگر سؤال پژوهش شما با ژنتیک، زیست‌شناسی مولکولی، علوم آزمایشگاهی، سرطان، بیماری‌های انسانی، داده‌های ژنومی یا تحلیل‌های زیستی ارتباط داشته باشد، ارزش بررسی دارد.

قبل از پذیرش یا رد پروژه، بهتر است موضوع و روش پیشنهادی به‌صورت علمی بررسی شوند.

در مرحله اول نیازی به فرم طولانی نیست. نام، شماره تماس، رشته و مقطع و وضعیت فعلی پروژه برای شروع بررسی اولیه کافی است.

اگر پروپوزال، عنوان یا اطلاعات تکمیلی داشته باشید، در ادامه ارتباط می‌توان آن‌ها را دریافت و بررسی کرد.